Σάββατο 19 Απριλίου 2014
Παρασκευή 18 Απριλίου 2014
Ήμουν κάτω από το Σταυρό σου… έτσι, από περιέργεια βεβαίως
Ήμουν χθες κάτω από το Σταυρό σου. Από περιέργεια, όπως και πολλοί άλλοι. Τον τελευταίο καιρό ακουγόταν πολύ το όνομά σου. Σε πλατείες, στους δρόμους, σε σπίτια, στη συναγωγή. Με θαυμασμό, με απορία, με μίσος και με αγάπη. Δεν ξέρω γιατί ήρθα. Ίσως για να δω εάν είναι αλήθεια ότι μπορείς να πεθάνεις με τόσα που έχω ακούσει. Ίσως για να δω την απομυθοποίησή σου προκειμένου να ξαναβάλω τη ζωή μου στην καθημερινή της σειρά, που τόσο ανακατεύτηκε από όσα έμαθα για σένα τις τελευταίες ημέρες.
Δεν ξέρω εάν πέτυχα το σκοπό μου. Μάλλον όχι, εάν κρίνω από το γεγονός ότι κάθομαι και γράφω σε έναν νεκρό. Μια φορά σε είδα από κοντά. Τότε που κυνηγούσαν την πόρνη για να τη λιθοβολήσουν. Και έφτασαν μέχρι την πλατεία. Εκεί πίσω από το δέντρο έχω το μαγαζί μου. Άκουσα θόρυβο και βγήκα κι εγώ έξω. Τι το ήθελες εκείνο το «ο αναμάρτητος υμών πρώτος βαλέτω λίθον»; Όλοι αυτοί που κρατούσαν τις πέτρες ήταν θρησκευόμενοι και καλοί άνθρωποι, που απλώς τηρούσαν το νόμο. Χτύπησε πολύ άσχημα η κουβέντα σου.
Αλλά και εκείνο το χθεσινό; «Σήμερον μετ’ εμού έση εν τω Παραδείσω». Ακόμη και σε μένα ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Περιττό να σου πω πώς αντέδρασαν η γυναίκα που έχασε τα λεφτά της και ο μεσήλικας που έχασε τον αδερφό του από τη «δράση» του κακούργου. Ήταν κι αυτοί κάτω από το σταυρό του κακούργου, ζητώντας δικαίωση και ικανοποίηση. Πολύ κόντρα πήγαινες στη δικαιοσύνη των ανθρώπων και στην κοινή λογική. Για αυτό το έφαγες το κεφάλι σου.
Έμεινα μέχρι που σε κατέβασαν από το Σταυρό. Δεν έφυγα όπως οι περισσότεροι, φοβισμένοι από το σεισμό και το αφύσικο σκοτείνιασμα. Τη στιγμή ακριβώς που σε κατέβαζαν, διέκρινα ένα μεγαλείο. Και στο άψυχο σώα σου και στους δικούς σου που το υποδέχθηκαν. Τα ερωτήματά μου γιγάντωσαν. Θα σου πω τι σκέφτηκα: Είσαι άραγε μια παρένθεση στην καθημερινότητά μας που τώρα κλείνει; Αυτό ήταν; Σκέφτηκα και το μέλλον. Οι άνθρωποι πάντα θα υπάρχουν, θα καταναλώνουν, θα ρυθμίζουν τη ζωή τους. Εσύ; Θα είσαι κάπου;
Σήμερα, πήγα στον κήπο που είναι ο τάφος σου. Από περιέργεια και πάλι. Πριν από δυο ώρες γύρισα. Δεν με άφησαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες να πλησιάσω πολύ. Αλλά δεν με έδιωξαν κιόλας, γιατί γνωριζόμαστε από το μαγαζί μου. Έρχονται συχνά εκεί. Εγώ ταΐζω την εξουσία και έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Και κάνω και τη δουλειά μου. Με αυτή τη λογική δεν νομίζω ότι τα πήγαινες και πολύ καλά.
Όταν ρώτησα ένα στρατιώτη τι κάνουν εκεί, γέλασε. Και μαζί με αυτόν και άλλοι δυο τρεις που ήταν τριγύρω. Θεώρησαν ότι είναι πολύ ανόητο να φυλάνε έναν τάφο τόσοι οπλισμένοι άντρες. Αλλά δεν τους νοιάζει κιόλας. Αφού αυτές είναι οι διαταγές και – όπως ακούστηκε – θα πάρουν και λεφτά από τους Ιουδαίους. Έτσι είναι, όταν σε διατάζουν και περιμένεις και το αντάλλαγμα, δεν έχει νόημα να ρωτάς το γιατί, δεν έχει νόημα να ψάχνεις την ουσία. Απλές αλήθειες, που δεν κατάλαβες στο σύντομο πέρασμά σου.
Δεν ξέρω πώς να κλείσω ένα γράμμα σε έναν νεκρό. Αλλά μάλλον δεν θα το κλείσω τώρα. Θα πάω κι αύριο στον τάφο σου. Όταν τελειώσει το Σάββατο και το Πάσχα μας. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες βάζανε στοιχήματα, γελώντας δυνατά, εάν και πότε θα αναστηθείς, όπως ακούγεται ότι είπες. Αύριο το μεσημέρι που θα γυρίσω στο σπίτι θα βάλω την τελεία. Ως τότε….
(πηγή:ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ)
(πηγή:ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ)
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ
Ο Επιτάφιος του Μητροπολιτικού ναού Ευαγγελιστρίας -Αναλήψεως Αργοστολίου.
Οι κοπέλες του Κατηχητικού Σχολείου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού πλαισίωσαν για πρώτη φορά τον Επιτάφιο ως Μυροφόρες, ένω γεμάτη κατάνυξη ήταν η στιγμή που ξεκίνησε η Περιφορά με τη φιλαρμονική να παίζει το " Αι γεναιαί πάσαι...".
Το ωραιότερο Ευαγγέλιο της Αγίας και Μεγάλης Πέμπτης!
το Ευαγγέλιο που περιγράφει πλήρως την ανθρώπινη μικρότητα!το "μεγαλείο" του εγωισμού που
ωθεί σε περισσότερα λάθη και μεγαλύτερη πτώση!
( φωτογραφία του Εσταυρωμένου του μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελιστρίας -Αναλήψεως Αργοστολίου, από το προσωπικό αρχείο του εφημερίου , πατρός Γεωργίου Καλαρίτη-τον ευχαριστούμε θερμά)
Ευαγγελιον Δωδεκατον
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον κζ΄ 62 - 66
Τῇ ἐπαύριον, ἥτις ἐστὶ μετὰ τὴν παρασκευήν, συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς Πιλᾶτον 63 λέγοντες· Κύριε, ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν, μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι. 64 κέλευσον οὖν ἀσφαλισθῆναι τὸν τάφον ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας, μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ κλέψωσιν αὐτὸν καὶ εἴπωσι τῷ λαῷ, ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν· καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης. 65 ἔφη αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Ἔχετε κουστωδίαν· ὑπάγετε ἀσφαλίσασθε ὡς οἴδατε. 66 οἱ δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας.ΔΙΑΝΟΜΗ ΕΡΙΦΙΩΝ 2014
ΓΕΝΙΚΟ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 18/4/2014
ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ
"Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Γενικο Φιλόπτωχο Ταμείο "ο Αγιος Γεράσιμος" της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας, ενημερώνει, ότι την Μεγάλη Τετάρτη 16/4/2014 ολοκλήρωσε την καθιερωμένη διανομή εριφίων.
1 τόνος (1000 κιλά) ερίφια διενεμήθησαν σε 140 οικογένειες στο νησί της Κεφαλονιάς, υπό την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ.κ.Σπυρίδωνος & τον συντονισμό του αντιπροέδρου του Γ.Φ.Τ. και πρωτοσυγγέλου της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμανδρίτη Γερασίμου Φωκά.
Η διανομή έγινε στις εξής περιοχές:
Ελειός Πρόνοι με την βοήθεια των ιερέων π. Δανιήλ Ζωγράφου, π. Νεκταρίου Καβίδα(Μονή Άτρου) & π. Σταύρου Ζαπάντη (Σκάλα).
Λειβαθός με τη βοήθεια του π. Μάρκου Αποστολάτου
Αργοστόλι και χωριά με την βοήθεια του π. Κυπριανού Βουτσινά.
Επίσης ευχαριστούμε τον π. Γεώργιο Καλαρίτη και τον π. Βασίλειο Παυλάτο για την έμπρακτη βοήθεια και συμπαράστασή τους.
Άπειρες ευχαριστίες και στους αφανείς δωρητές αγάπης που ενισχύουν το έργο του Γ.Φ.Τ.
Από καρδιάς ευχαριστούμε και ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ
"Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Γενικο Φιλόπτωχο Ταμείο "ο Αγιος Γεράσιμος" της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας, ενημερώνει, ότι την Μεγάλη Τετάρτη 16/4/2014 ολοκλήρωσε την καθιερωμένη διανομή εριφίων.
1 τόνος (1000 κιλά) ερίφια διενεμήθησαν σε 140 οικογένειες στο νησί της Κεφαλονιάς, υπό την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ.κ.Σπυρίδωνος & τον συντονισμό του αντιπροέδρου του Γ.Φ.Τ. και πρωτοσυγγέλου της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμανδρίτη Γερασίμου Φωκά.
Η διανομή έγινε στις εξής περιοχές:
Ελειός Πρόνοι με την βοήθεια των ιερέων π. Δανιήλ Ζωγράφου, π. Νεκταρίου Καβίδα(Μονή Άτρου) & π. Σταύρου Ζαπάντη (Σκάλα).
Λειβαθός με τη βοήθεια του π. Μάρκου Αποστολάτου
Αργοστόλι και χωριά με την βοήθεια του π. Κυπριανού Βουτσινά.
Επίσης ευχαριστούμε τον π. Γεώργιο Καλαρίτη και τον π. Βασίλειο Παυλάτο για την έμπρακτη βοήθεια και συμπαράστασή τους.
Άπειρες ευχαριστίες και στους αφανείς δωρητές αγάπης που ενισχύουν το έργο του Γ.Φ.Τ.
Από καρδιάς ευχαριστούμε και ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
εκ του Δ.Σ. του Γ.Φ.Τ.
Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Τετάρτη...
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι για την Εκκλησία αφορμή να θυμηθούμε την αμαρτωλή γυναίκα, η οποία αλείφει τα πόδια του Χριστού με μύρο και δάκρυα, τα σκουπίζει με τα μαλλιά της και λαμβάνει από το Θεό την συγχώρεση για τις αμαρτίες της. Στον Όρθρο της ημέρας ψάλουμε το τροπάριο της Κασσιανής, μεγάλης υμνογράφου του 9ου αιώνα μ. Χ., το οποίο αναφέρεται στην “εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσαν γυνήν”, αλλά και μια σειρά άλλων ποιητικότατων ύμνων που μαρτυρούν το γεγονός της αγάπης προς τον Χριστό, η οποία ελευθερώνει γνήσια τον άνθρωπο.Σ’ ένα από τα τροπάρια των Αποστίχων του Όρθρου διαβάζουμε μία φράση που πολλά έχει να πει: “Η απεγνωσμένη δια τον βίον και επεγνωσμένη δια τον τρόπον το μύρο βαστάζουσα προσήλθε σοι”. Ο βίος είναι αμαρτωλός. Ερωτοτροπούμε και βιώνουμε την αμαρτία σε κάθε στιγμή της ζωής μας, είτε πράττοντας το θέλημά μας και στηριζόμενοι στον εγωισμό μας είτε παραδίδοντας τον εαυτό μας στις αμαρτίες και τις ηδονές είτε απορρίπτοντας την παρουσία του Χριστού από τη ζωή μας. Κι όχι μόνο αυτό. Τις περισσότερες φορές δεν συνειδητοποιούμε το πόσο μας αγαπά ο Χριστός, με αποτέλεσμα να περιφρονούμε την παρουσία Του ολοκληρωτικά, να αρνούμαστε καν να ακούσουμε το μήνυμά Του.
Η αμαρτωλή γυναίκα ήταν απεγνωσμένη, δηλαδή απελπισμένη για τη ζωή της. Όμως ήταν επεγνωσμένη για τον τρόπο, ήξερε πλέον καλά ποιος είναι ο δρόμος για τη σωτηρία. Η αγάπη προς τον Ιησού της έδειχνε την πορεία της αληθινής ελευθερίας. Γιατί η αγάπη μας κάνει ταπεινούς. Η αγάπη μας κάνει να κατανοούμε πως χρειάζεται η λύπη για ό,τι μας χωρίζει από τον Χριστό και η μετάνοια που μας ξαναφέρνει κοντά Του. Η αγάπη μας βοηθά να δούμε ότι δεν μπορούμε να είμαστε αυτάρκεις, αλλά ότι χρειαζόμαστε τον Χριστό. Η αγάπη είναι αυτή που μας κάνει να τολμούμε. Να συγχωρούμε για να συγχωρεθούμε. Να πηγάζει το δάκρυ της ευαισθησίας από την καρδιά μας για όλους, αλλά και για τον εαυτό μας. Να προσπίπτουμε στα πόδια του Λυτρωτή, αναζητώντας μια καινούρια αρχή.
Η εποχή μας έχει ως σημείο αναφοράς την εξουσία και τη δύναμη. Αυτός που αγαπά δεν σημαίνει και πολλά πράγματα. Ακόμα και η αγάπη εγκλωβίζεται στη λογική της αυτάρκειας και της απόλαυσης και γίνεται εγωισμός για δύο ή για πολλούς. Η Εκκλησία μας προτείνει την αγάπη που ελευθερώνει. Την αγάπη του Σταυρού και της Ανάστασης, γιατί ο Χριστός είναι η Αγάπη. Αλλά και όσοι Τον ακολούθησαν, με την αμαρτωλή γυναίκα στο επίκεντρο της ημέρας αυτής, την αγάπη βίωσαν και γεύτηκαν τη χαρά της αληθινής ελευθερίας.
Δεν απελευθερώνουν τον άνθρωπο οι γνώσεις, οι ηδονές, η δύναμη της τεχνολογίας, του χρήματος, η θαλπωρή του σώματος. Ούτε αποτελούν η φιλανθρωπία και η κοινωνική αλληλεγγύη λυτρωτικές δυνάμεις. Συμβάλλουν, αλλά δεν αντιμετωπίζουν αυτή την βαθύτατη υπαρξιακή ανάγκη του καθενός. Μονάχα η γνήσια κοινωνία με τον Χριστό οδηγεί στην επίγνωση του τρόπου της ελευθερίας. Αρκεί ένα δάκρυ, η σιωπή της μετάνοιας, η συγγνώμη, η προσφορά. Και τελικά, η δική Του παρουσία στη ζωή μας…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)