Η Ελλάδα μοιάζει με μικρό δέντρο...

 

Η Ελλάδα μοιάζει με μικρό δέντρο, καρποφόρο όμως, ας πούμε αχλαδιά. Γύρω οι άλλοι λαοί είναι σαν θεόρατα, ας πούμε πλατάνια, βελανιδιές, χωρίς όμως καρπό. Επειδή δεν μπορούν να μας κόψουν με το πριόνι μια κι έξω, σκάβουν γύρω-γύρω απ’ το δεντράκι μας να μαραθή από μόνο του, γιατί θέλουν δήθεν πολιτισμένα να ξεραθούν οι ρίζες μας και να γείρουμε από μονάχοι μας.

Αναστάσιος Μαλαμάς. (Από το βιβλίο ''Ασκητές μέσα στον κόσμο. Τόμος Β'. Άγιον Όρος.'')

«Δεν τουρκεύω - Χτύπα για την πίστη»: Άγιος Μιχαήλ Πακνανάς της Αθήνας, ο Κηπουρός (9 Ιουλίου)

http://o-nekros.blogspot.gr/2015/07/9.html

Ο προστάτης άγιος των διαιτολόγων και διατροφολόγων

 

Tι κατ’ ολίγον λαιμόν ω σπαθηφόρε,
Tέμνεις Mιχαήλ; Oυ πτοείται την σπάθην

http://www.agioritikovima.gr/mitropoleis/item/63239

Τα «ΑΤΜ» των φτωχών και οι αθέατες ουρές στα συσσίτια της Πάτρας(ΦΩΤΟ)

 

Δύο φίλοι, μα τι φίλοι;

Ένας ζωηρός κι ανήσυχος ποντικός νόμιζε πως μπορεί να γίνει φίλος μ΄ έναν βάτραχο.
– Εγώ είμαι ξεχωριστό ποντίκι, ακόμα κι ο βάτραχος με παραδέχεται και το καμαρώνει που πιάνει φιλία μαζί μου!
Έτσι λοιπόν μια μέρα  ο «καλός σου» ο βάτραχος, που βέβαια είχε κακούς σκοπούς, κατάφερε τον «ξύπνιο» ποντικό μας να  δέσει το πόδι του μαζί με το δικό του.
– Θα είμαστε ενωμένοι οι δυο μας και θα τριγυρίζουμε και θα γευόμαστε τα καλούδια της γης μαζί, έλεγε και ξανάλεγε το βατράχι.
Στην αρχή τριγύριζαν στα χωράφια κι έτρωγαν σιτάρι και σανό. Το ποντικάκι μας έγλειφε τα μουστάκια του ευχαριστημένο και λαχταρούσε κι άλλες περιπέτειες στον «γύρο του κόσμου» με τον βάτραχο. Μετά όμως κατέβηκαν στη λίμνη κι ο βάτραχός μας πήδηξε αμέσως στο νερό.
– Κουάξ, κουάξ, φιλαράκο μου, ακολούθησέ με και μη φοβάσαι, φίνα θα περάσουμε!
Ο ποντικός μας, με δεμένο το πόδι στο πόδι του βάτραχου, κολυμπούσε μαζί του στη  λίμνη πλατσουρίζοντας ενθουσιασμένος. Όταν όμως έφτασαν στα βαθιά, ο βάτραχος  κάνει μια ξαφνική βουτιά και πάει στον πάτο της λίμνης, τραβώντας μαζί του τον «άτυχο φίλο» του.
– Δυστυχία μου, βοήθεια, πνίγομαι!
Ο ποντικός μας χτυπιόταν απελπισμένα και τάραζε τα νερά. Και κείνη ακριβώς τη στιγμή τον πρόσεξε ένα γεράκι από ψηλά και τον έκανε στόχο του. Σαν αστραπή τότε, χίμηξε πάνω στον ποντικό μας που πνιγόταν και τον σήκωσε με τα νύχια του. Αλλά μαζί του φυσικά σήκωσε και τον βάτραχο, έτσι όπως ήταν δεμένος στο πόδι του ποντικού και χόρτασε βασιλικά και με τους δυο που «ταξίδεψαν» στην κοιλιά του.
– Τι περιμένεις; Πάντα έρχεται ώρα  που ο κακός θα τιμωρηθεί για την κακία του, μονολογούσε ένας αετός πετώντας πιο ψηλά με τα τεράστια φτερά του!
Απόδοση: Δ.Σ.
Αφήγηση: Μαρία Σαββοπούλου
Άκουσε την αφήγηση του μύθου

ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ… ΔΙΝΕΙΣ ΛΙΓΑ ΚΑΙ ΔΕΧΕΣΑΙ ΠΟΛΛΑ ( Άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστόμος )

Πρέπει να είμαστε γενναιόδωροι κατά την ελεημοσύνη
Ώστε, δίνοντας λίγα, να αξιωθούμε να λάβουμε πολλά.
Διότι, πες μου, που υπάρχει ισότητα
Όταν δίνεις ένα νόμισμα
Και δέχεσαι την συγχώρεση των αμαρτημάτων;
Όταν τρέφεις εκείνον, που πεινάει
Και αξιώνεσαι παρρησία την φοβερή εκείνη ημέρα
Και ακούς τους λόγους εκείνους
Που σε κάνουν άξιο της βασιλείας
“Πείνασα και μου δώσατε να φάω”;(Ματθ.25,35). Μήπως δεν μπορούσε αυτός, που σου έδωσε την τόση αφθονία του πλούτου
Να θεραπεύσει και τη φτώχεια εκείνου;
Αλλά γι΄ αυτό αφήνει εκείνον να υποφέρει από την φτώχεια
Ώστε και εκείνος να πάρει μεγάλο μισθό για την υπομονή
Και συ να έχεις για τον εαυτό σου την παρρησία από την ελεημοσύνη…
Ας μη κάνουμε, λοιπόν, την ελεημοσύνη, αποβλέποντας μόνο σ΄ εκείνον που δέχεται την ελεημοσύνη
Αλλά σκεπτόμενοι ποιος οικειοποιείται αυτά που δίνονται στον φτωχό
Και υπόσχεται να εξοφλήσει αυτά, που δίνονται, στρέφοντας, έτσι τη σκέψη μας προς εκείνον
Να προσφέρουμε με κάθε προθυμία· και, όσο ακόμη είναι καιρός, ας σπείρουμε με αφθονία
Ώστε και να θερίσουμε με αφθονία.
Διότι λέγει: “Εκείνος που σπέρνει με φειδώ, με φει­δώ και θα θερίσει” (Β΄ Κορ. 9,6).
Ας δίνουμε, λοιπόν, τους καλούς αυτούς σπόρους με απλοχεριά
Ώστε να θερίσουμε με αφθονία, όταν έλθει ο καιρός.
Διότι τώρα είναι ο καιρός της σποράς, τον οποίο, παρακαλώ, να μην παραβλέψουμε
Ώστε κατά την ημέρα της ανταποδόσεως, να θερίσουμε τους καρπούς όσων σπείραμε εδώ
Και να αξιωθούμε της φιλανθρωπίας του Κυρίου.
Διότι τίποτε, κανένα άλλο κατόρθωμά μας, δεν θα μπορέσει να σβήσει τόσο τη φωτιά των αμαρτιών μας
Όπως η πλουσιοπάροχη ελεημοσύνη.
Αυτή πετυχαίνει και την εξαφάνιση των αμαρτιών μας και μας χαρίζει παρρησία
Και μας προετοιμάζει για να απολαύσουμε εκείνα τα ανέκφραστα αγαθά….
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστόμος
Πηγή:  agioritikovima.gr

http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2015/07/Manwlis-Glezos-sto-eurokoinovoylio.html

ΤΥΧΑΙΟ;

 
 
Την Κυριακή 12 Ιουλίου εορτάζουμε για πρώτη φορά επίσημα την μνήμη του Αγίου Παϊσίου! την Κυριακή και η καθοριστική σύνοδος για την Ελλάδα μας!
Τυχαίο? Μα τέτοια σύμπτωση ούτε στα πιο τρελά όνειρα!!!